[Day 1 to 5] Ang Mga Paborito

Unang Araw – Ang paborito mong kulay (In Filipino)

Bilang isang batang babae kahit kalian ay hindi ko ginusto ang kulay Pink. Sa aking isip, madaming kababaihan ang nahuhumaling na sa kulay na ito at hindi ko gustong mapabilang sa kanila. Bata pa lamang, gusto ko na talagang maging kakaiba at ayoko ng lagi akong may kapareho, ayoko ng mga kaagaw sa bagay na gusto ko napakamaldita, hindi ba? Haha.. Nung ako ay tumuntong na sa pagiging hayskul, kulay Dilaw ang aking naging paboritong kulay dahil ito ay maliwanag at para sa akin ay simbolo ng pagbangon at pag-asa. Ngayong ako’y may trabaho na at nagkaroon ng malinaw na pagiisip at kailangan ng nag-iisip sa kulay? Ha! mas nagugustuhan ko ang kulay Kayumanggi Brown, Black at Silver. At wala na akong simbolong pinaniniwalaan sa mga kulay na iyon. Ang mga kulay na nagugustuhan ko ngayon ay may kinalaman sa aking pagguhit, pananamit o sa ano mang bagay. Tila mas masarap pa rin ang maging bata, ano?

Ikalawang Araw – Ang paborito mong pagkaing Pilipino

Napakahilig kong kumain at talagang paborito ko ang mga lutong Pinoy at luto ng aking Iloy  (o Nanay—natutunan ko yan sa Amaya). Ang pinakpaborito ko sa lahat ay ang Sinigang na Baka, sinusundan ng Nilagang Baka, Adobo, Pinakbet, Kare-kare, Monggo, Binagoongan, Tinola, Isdang may Gata, Manok na may Gata, Gulay na Gata at kung ano-ano pa. Lahat naman kase ng lutong Pinoy ay kinakain ko pagkat lahat ay pasok na pasok sa aking panlasa.

Ikatlong Araw – Ang paborito mong pagkaing kalye/’street food’

Isa yata sa pinakamagandang karanasan ang pagkain ng mga pagkaing kalye ng mga Pilipino. Sadyang napakarami ng bersyon ng mga pagkaing iyong nanaisin—may matamis, maalat, maasim, lahat na. Ang aking pinakpaborito sa lahat ay ang pagkain ng Kwek-kwek ito yung pugo na binalot sa kulay Orange na arina at Isaw ito naman ang intestine ng baboy o manok na piniprito o iniihaw.

Ika-apat na araw – Ang paborito mong parke

Hindi ako nagkaroon ng madaming karanasan sa pamamasyal sa mga parke. Wala kaseng mga simpleng parke sa aming lugar. Ang pinakmalaki at nakakaaliw na parkeng napuntahan ko yung may bayad ay yung Enchanted Kingdom. Isang beses pa lamang akong nakapunta doon at iyon ay nung nasa hayskul pa lamang ako kawawang bata.

Ika-limang araw – Ang paborito mong pasyalan

Ang totoo niyan, ngayon pa lamang ako nahihilig pumasyal at nagkakaroon ng kakayanan para makapamasyal. Hindi naman kase ako laking mayaman at sadyang isa akong taong-bahay. Para sa akin, hindi naman pasyalan, pero ang mga lugar na gusto ko laging pinupuntahan ay ang mga tahanan ng aking mga kaibigan o di kaya ang aming mga probinsya. Tahanan ng mga kaibigan: Kahit dun lamang kayo sa bahay ng yong kaibigan, tila napakarami niyong nagagawa at walang tigil ang inyong kwentuhan sa mga kakaiba at minsa’y wala talagang kwentang mga bagay pero nagdudulot ng masayang pakiramdam sa inyo dalawa tatlo, apat o higit pa. Probinsya: Sa La Union at Pampanga ay nagiging masaya dahil nadadalaw namin ang aming mga kamag-anak na wala sa Maynila dahil nasa probinsya nga at ang pagdalaw sa kanila ay panahon din ng isang mahabang pahinga.

Buwan ng Wikang Pambansa

Ang buwan ng Agosto ay nagsisilbing pagdiriwang ng WIkang Filipino ng mga kulay kayumanggi na naninirahan sa lupang unang sinisikatan ng araw tama ba ang aking pananagalog sa Land of the Rising Sun?. Bilang pagpupugay sa aking lahi at bansa, nararapat lamang na gumamit ako ng aking wika sa mga paksang isusulat ko sa buwan na ito. Inaamin ko, isa ako sa mga Pilipinong gustong maging dalubhasa sa paggamit ng wikang Ingles na nagdudulot ng hindi ko pagtangkilik ng husto sa aking kinagawiang wika. Hindi naman masamang gumamit ng Ingles ngunit tila nakakahiyang bagay naman na isa ka ngang Pilipinong dalubhasa sa wikang Ingles ngunit hindi perpekto sa wika ng lahi mo–ang wikang Filipino.

Sa aking pananaliksik, may natagpuan akong artikulo na nagsasaad ng mga pwede mong bilang ‘blogger’ maging paksa sa tatlumpu’t isang araw ng Buwan ng Wika. Sayang nga lang at hindi ko ito nasimulan, ngunit susubukan ko pa ring matugunan ang bawat katanungan–masagot ito gamit ang wikang Tagalog/Filipino.

Tatlumpu’t Isang Araw ng Pananagalog sa Tumblr.

Para sa Buwan ng Agosto, Buwan ng Wika.

Unang Araw – Ang paborito mong kulay (In Filipino)
Ikalawang Araw – Ang paborito mong pagkaing Pilipino
Ikatlong Araw – Ang paborito mong pagkaing kalye/’street food’
Ika-apat na araw – Ang paborito mong parke
Ika-limang araw – Ang paborito mong pasyalan
Ika-anim na araw – Ang pangalan ng iyong paaralan noong elementarya (In Filipino) + letrato
Ika-pitong araw – Ang pangalan ng iyong mataas na paaralan (In Filipino) + letrato
Ika-walong araw – Ang pangalan ng iyong kolehiyo (In Filipino) + letrato
Ika-siyam na araw – Ang paborito mong bayani
Ika-sampung araw – Ang paborito mong ‘pambansang _____’
Ika-labing isang araw – Alam mo pa ba ang lumang bersyon ng Panatang Makabayan?
Ika-labindalawang araw – Ang iyong kaarawan (In Filipino)
Ika-labintatlong araw – Letrato ng kamag-anak mong balikbayan
Ika-labing apat na araw – Letrato ng ‘Tito Boy’ o ‘Tita Baby’ mo
Ika-labinlimang araw – Ang paborito mong artistang lalaki
Ika-labing anim na araw – Ang paborito mong artistang babae
Ika-labimpitong araw – Ang paborito mong pelikulang Pilipino
Ika-labing walong araw – Ang paborito mong musikerong Pilipino
Ika-labing siyam na araw – Ang paborito mong manananghal
Ika-dalawampung araw – Ang paborito mong pamahiin
Ika-dalawampu’t isang araw – Ang paborito mong kasabihan/salawikain
Ika-dalawampu’t dalawang araw – Ang paborito mong lugar sa labas ng iyong siyudad
Ika-dalawampu’t tatlong araw – Ang paborito mong salitang Filipino (hal. nakakapagpabagabag)
Ika-dalawampu’t apat na araw – Ang paborito mong palabas sa ‘noontime’
Ika-dalawampu’t limang araw – Ang paborito mong teleserye
Ika-dalawampu’t anim na araw – Ang paborito mong manunulat na Pilipino
Ika-dalawampu’t pitong araw – Ang paborito mong aklat na sinulat ng Pilipino
Ika-dalawampu’t walong araw – Ang paborito mong kantang Pilipino
Ika-dalawampu’t siyam na araw – Ang paboritong letrato mo sa isang ‘landmark’ sa Pilipinas
Ika-tatlumpung araw – Kahit ano.
Ika-tatlumpu’t isang araw – Kahit ano.

Tama, sa Tumblr ko ito nakuha. At balak ko itong gawin dito sa WordPress.

Ang wikang Filipino ay sadyang napakalawak at napakaganda. Hindi ako tagahanga ni Marian Rivera at isa akong solid na Kapamilya ngunit Ang teleseryeng Amaya ay tila nagpapaalala kung gaano natin, bilang isang Pilipino, nalimutan ang kagandahan ng ating sariling wika sa pagtuon at paghahangad natin na maging tulad o kapantay ng mga naninirahan sa Kanluran. Ngayong Agosto, kahit papano, nawa’y maalala natin ang kultura at kinasanayan ng ating mga ninuno. At sana, hindi ito matapos sa buwang ito lamang–nawa’y mamulat tayo at magpatuloy sa pag-alala sa siksik at naguumapaw na kagandahan ng ating pagkaPilipino: wika, kultura at kasaysayan.

Ang hindi magmahal sa sariling wika ay higit pa sa amoy ng malansang isda.

–Jose Rizal Ang Pambansang Bayani

Pilipino, ika’y maging mapanuri kahit hindi ka nanunuod ng Matang Lawin. Tatlumpu’t isang araw ng pananagalog, maghanda na!

Embrace the Brace + Reunite with JJ Friends

Cutest candy braces evarrrrr! Then some sudden shift to some Junior Jock reunion last Friday! Woot!

Bud JJ Lois  and Poss JJ Carlos.

Me and Poss.

Me and Bud.

And unfortunately, we find it hard to take a picture of us in one shot, thus we don’t pursue it anymore. Haha!

We had a handful of laughs and musical realizations after watching this:

It’s a very fun week last week. And my weekend too was great pardon for being random, yet again because me and my DGroup (Discipleship Group) went to Touch of Glory Prayer Mountain and God just blessed me with dear sisters-in-Christ who will help me grow deeper in my relationship with Him and to whom I’ll share a part of me and my life. I can’t believe God’s grace. O. Ver. Whel. Ming.

Orayt. That’s it for now. Great week ahead!

With Monday luv and braces,

~Ninsy~

XXO

Choosing to Forgive

Without a doubt, life is made up of many choices and when it comes to choosing paths, “Ask yourself how you can be most effective. The ‘where’ and the ‘what’ place are minor details. The major one is really the direction of your life. It may not be easy to forget the bad things that happen to us, but they need not to keep us from moving on. I could have gone through life angry and bitter, but the Bible says forgive and move on by faith, and so I did. When we make this choice, instead of becoming bitter because of our trials, we become better by God’s Grace.”

–Pastor Peter Tan-Chi (100 Ways to Live the Word)

Life is a University

It’s not easy being biblically correct as oppose to being politically correct. I mean, if it’s black you call it black. You don’t call it Pantone Process DS 271 when the most simple and most accurate word is black. When the Bible calls it sin, you don’t call it weakness, a shortcoming or an alternative lifestyle. Sin is sin whatever term you use.

–Francis Kong (100 Ways to Live the Word)

Such Love!

Plus, This is coming sooooooon! Haven’t heard it yet. Ugh! :)

Have a great weekend!!! Yay!

Oh, happy birthday to my ever gorgeous mother! Greet her, she’s turning 44 (?) on Sunday. She doesn’t look like it, I know!

Me on the Left. And Me after 20 years on your Right. Haha. Kidd!

 

Weather or Not

At this moment (that I’m writing this) it’s only eleven in the morning. I’m at the office as I’m supposed to be and there’s no other person here except me. The rain is pouring real hard and the lightning and thunder are kinda scary. Okay, major scary. I’m truly afraid of them. It’s black out in here already and I’m just anxiously waiting for the electricity to come up. But I think it’s not gonna be showing up progress anytime soon.

I don’t mind being alone for quite long but I wish at this time I have someone with me here. Well, Big Dad is always with me everywhere I go so that’s what I need to ponder upon. I just thought, I’m blessed because even I’m alone at the office and there’s heavy rain and scary thunder and lightning, at least I’m safe and have a decent place to rest. Others don’t. Thus, let’s pray that our fellow men will be spared from flashfloods and landslides which is prevalent in our urban and rural areas.

Then, I’ll be random~

Sometimes in our lives, we don’t see the bestest things–we always look for more. We are given so much but are we good stewards of what was given to us? We waste it often times, you see. We complain and grumble as if it’s God’s duty to bless us. And even when He gave what we need, we felt as if it doesn’t suffice because it’s not what we want. Our mindset is poor therefore yielding bad motives and mediocre actions. And yes, I’m very guilty of this.

The art of appreciating every single thing that is happening in our lives should be one of our priorities. Somebody once said, life is 10% what happens to us and 90% how we respond to it. Dig this, whatever’s happening in our lives right now is the outcome of our mindset and thoughts. It’s a choice we made. And I believe that we always know which way to go–right or wrong. Yet we choose to follow the easy path which give us things we ‘thought’ we needed which at the end won’t matter. Nobody said doing the right ways are easy. It’s never easy, it’s impossible. But with Big D’s help, it can be. Yes!

Alright, i dunno if i make sense. All i really wanna say is for you to take extra care. Rainy days are extra effort. Okay?

And oh, by the way, hello month of August! Let’s do and be the best this month and the months to come. Yay!!!

Meditate. Listen. Live. Cheers!